Hoezo, beperkt?

Ik zoek mijzelf
een weg naar buiten
naar jou toe

maar

in een wereld
die mijn taal niet spreekt
en niet verstaat
die mijn signalen
en mijn zoeken naar contact
vaak mis-verstaat
en afstand houdt
of afstand neemt
en dat doet pijn

maar zoeken blijf ik toch
ik kan niet anders
want

ik ben een mens
en heb behoefte
aan een mens
die verder kijkt
dan enkel maar
mijn vaak wat vreemde
buitenkant

een mens die verder kijkt
die scherper luistert,
die mij ziet,
wie ik van binnen ben

en dan

de taal durft spreken
van zijn / van haar
binnenkant

de taal van
armen om je heen,
van zingen, dansen, lachen,
schreeuwen,
brullen van plezier
van uitgelatenheid;

je hebt me echt gezien
en je met mij verbonden

dank je wel!

 


Reageren? Dat kan, via blog@kwetal.nl


<home>